TANIM
VE KLİNİK BULGULAR
Edinsel immun yetmezlik sendromu Human İmmundeficiency Vırus (HIV) unun yol
açtığı ciddi oportunistik (fırsatçı) enfeksiyonlar neoplazmlar veya diğer
yaşamı tehdit eden durumların görüldüğü bir hastalıktır.
Akut Retroviral Sendrom: HIV enfeksiyonunun
başlangıcında mononükleoza benzer bir tablodur. Virusun vücuda girişinden 1-6
hafta sonra başlar.
Yaygın Persistan Lenfadenopati(Persistent Generalized Lymphadenopathy, PGL):
İki yada daha fazla ekstrainguinal bölgede en az 3-6 ay süreyle devam eden ve
başka bir şekilde açıklanamayan Lenfadenopatiler bu gruba girer.
Konstitüsyonel
Hastalık ve Wasting(erime) sendromu: Akut retroviral sendrom sonrası ve oportunistik hastalık
çıkması arasında kalan sürede,bir aydan uzun süre devam ettiği halde
açıklanamayan kostitüsyonel semptomlarla birlikte ateş ve bazal vücut
ağırlığının % 10’undan fazlasının kaybına ‘wasting’(erime) sendromu denir.
Hematolojik
Bulgular:
İmmun trombositopeni, anemi, lenfopeni ve lökosit isfonksiyonları
Gastrointestinal
Sendromlar:
Oral Kandidiyazis, oral hairy leukoplakia, gingivit ve periodontit, oral
ülserler, özofajitler, mide,ince barsak ve hepatobilyer sistem bozuklukları,
enterokolit ve proktit Genital sistem bozuklukları:
Genital herpes, genital wart, vajinal kandidiazis, servikal atipi ve skuamöz
neoplazi
Kas-iskelet
Sisitemi Komplikasyonları:
Polimiyozit ve miyopati
Deri Bulguları:
Deri ve
mukozanın viral enfeksiyonları, basiller anjiyomatöz, seboreik dermatit, mantar
enfeksiyonları, kserozis ve iktiyozis
Renal Tutulum
Pulmoner Tutulum
Nörolojik
Komplikasyonlar:
Periferik nöropati, aseptik menenjit, HIV ensefalopatisi, intrakranial kitle
lezyonları, fırsatçı SSS enfeksiyonları, toksoplazmoz, kriptokokoz
CMV Enfeksiyonları
Metabolik Bozukluklar
Sık görülen
Malignensiler:
Kaposi sarkomu, nonhodgkin lenfoma, Hodgkin lenfoma, serviks kanseri
HIV İnfeksiyonun Klasifikasyonu
HIV enfeksiyonu için önerilen değişik klasifikasyonlar vardır.
Tablo I. 1993 yılında CDC tarafından önerilen ve halen
kabul gören CD4 hücre sayısı ve klinik bulgulara dayalı klasifikasyon sistemi
|
CD4
T hücre sayısı |
CD4
T hücre yüzdesi |
Asemptomatik
akut HIV veya PGL(A) |
Semptomatik,
A yada C olmayan durumlar(B) |
AIDS
tablosu(C) |
|
>
500/mm3 |
>%
29 |
A1 |
B1 |
C1 |
|
200-499/mm3 |
%
14-25 |
A2 |
B2 |
C2 |
|
200/
mm3 |
>%
14 |
A3 |
B3 |
C3 |
ETİYOLOJİ
HIV-1 ve HIV-2 adlı
sitopatik retroviruslar etkendir. Dünya üzerinde yaygın olarak bulunan tip
HIV-1’dir.
BULAŞ YOLU
Diğer bulaş yolları :
· Kontamine organ ve doku
transplantasyonu
· Suni inseminasyon
· İnsan ısırığı?
· Kaza veya spor esnasında doku
bütünlüğü bozulmuş deriden kontamine kan ile temas
TANI
HIV Enfeksiyon Tanısı:
Erişkinlerde:
En az iki farklı merkezde Eliza testi ile Anti-HIV pozitif çıkan kişilerde,
pozitif Western Blot testi tanı koydurucudur.
Çocuklarda: İki yaşın
altındaki çocuklarda anneden geçen antikorlar nedeniyle enfeksiyon tanısı
zordur. Bu gruba DNA PCR ve virus kültürü gibi direkt HIV tespit metodları
uygulanmalıdır.
HIV Testi
Endikasyonları:
1.HIV enfeksiyonu için risk grubuna girenler
· Homoseksüel erkekler
· Damar içi uyuşturucu
kullananlar
· Kadın ve erkek fahişeler
· HIV risk grubunda cinsel
partneri olanlar
2.HIV enfeksiyonu bulguları olanlar
2.HIV enfeksiyonu bulguları olanlar
3.1978-1985 yılları arasında kan ve kan ürünleri alanlar
4.Diğer cinsel temasla bulaşan hastalığı olanlar
5.HIV risk grubunda yer alan doğurganlık çağındaki
kadınlar
6.HIV(+) ve yüksek riskli anneden doğan bebekler
7.HIV ile temas riski olan sağlık çalışanları.
Organ ve doku donörleri dışında HIV testi hastanın rızası ile yapılmalıdır.
HIV tanısında
kullanılan testler;
· ELİZA
· Western Blot
· P24 Antijen tayin testleri
· PCR
· Virus tip 1 RNA tayini
· Virus kültürü
TEDAVİ:
HIV infeksiyonlarının tedavisinde
HIV Enfeksiyonunda
Antiretroviral Tedavi:
Antiretroviral
tedavi kararı CD4 T-cell sayısı , HIV-1 RNA düzeyine göre karar verilir.
Durum 1:CD4 sayısı< 500/mm3
veya
Viral yük > 5.000-10.000 kopya/ml
Tedavi edilir
Durum 2:CD4 sayısı< 500/mm3
Viral yük > 50-<5000 kopya/ml
Tedavi önerilir
Durum 3:CD4 sayısı> 500/mm3
Viral yük > 50-<5000 kopya/ml
Tedavi önerilir
Durum 4:CD4 sayısı> 500/mm3
Viral yük tespit edilemiyor
Tedavi önerilmez, takip önerilir
Durum 5:Akut retroviral sendrom
Minimum 2 yıl süreyle tedavi önerilir
Tedavide Kullanılan Antiretroviral Ajanlar:
Nucleoside reverse transcriptase inhibitörleri(NRTI)
Zidovudine,
Didanosine, Zalcitabine, Stavudine, Lamuvidine, Abacavir, Zidovudine +
lamuvidine
Non-nucleoside reverse
transcriptase inhibitörleri(NNRTI)
Nevirapine,
Delavirdine, Efavirenz
Protease inhibitörleri(PI)
Saquinavir, Ritonavir,
Indinavir, Nelfinavir, Amprenavir
Tablo II. Daha önce tedavi almamış
hastalarda önerilen tedavi rejimleri
|
İlaç Rejimi |
İlacın Sınıfı |
Doz ve Veriliş Şekli |
|
1.İndinavir
+Zidovudine+Lamuvidine |
PI
NRTI |
800
mg 8saatte bir300+150 mg 12 saatte bir |
|
2.Nelfinavir+Zidovudine+Llamuvidine |
PI
NRTI |
5x250
mg300+150 mg 12 saatte bir |
|
3.Efavirenz
ilaveten Didanosine + Stavudine veyaZidovudine+Llamuvidine |
NNRT |
3x200
mg2x200 mg40 mg300+150 mg 12 saatte bir |
|
Didanosine
+ |
NRTI |
2x200
mg |
Tablo III.Tedavi başarısızlığında kullanılabilecek
rejimler:
|
İlaç
Rejimi |
İlacın
Sınıfı |
Doz
ve Veriliş Şekli |
|
1.Birinci
tabloda belirtilen rejimlerden birinde 2 yeni NRTI değiştirilmesi |
||
|
2.
Ritonavir |
PI PI |
400
mg 12 saatte bir |
|
3.
Ritonavir |
PI PI |
100
veya 200 mg 12 saatte bir |
|
4.Amprenavir |
PI NNRTI |
1200
12 saatte bir |
Özel
Durumlar
Temas sonrası profilaksi
-Temel rejim: Dört hafta süreyle zidovudine(600 mg/gün) +
lamuvidine(150 mg/gün)
-Yoğun bulaş: Temel rejime indinavir veya nelfinavir
ilave edilir.
Gebelerde perinatal
geçişi azaltmak için kullanılan antiretroviral tedavi: HIV(+) gebelere ilk
trimestirden sonra başlanan ve doğumun bitimine kadar ve ayrıca doğan bebeğe 6
hafta süreyle verilen zidovudine tedavisinin perinatal geçişi % 67.5 oranında
azalttığı bilinmektedir.
İHBAR
İhbarı mecburidir. Ancak kimliklerin gizli tutulması ve ihbarların 1994
yılındaki Sağlık Bakanlığı genelgesinde belirtildiği gibi kodlama sistemine
göre yapılması gerekir.
Kaynak :
Türk İnfeksiyon Web Sitesi (TİNWEB)