POLİOMİYELİT
Etyoloji : Poliovirüsler; pikornavirüs ailesinden Enterovirüs cinsinin
üyeleridirler. 3 ayrı serotipi vardır. En sık paralizi yapan Tip I’dir.
Klinik Bulgular : Duyarlı kişilere fekal-oral bulaş ile bulaşan
poliovirüsler 4 farklı klinik tablo oluşturabilirler. En sık görülen (% 90-95)
asemptomatik formdur. % 4-8 oranında ise hafif bir febril hastalık şeklinde
seyredebilen abortif form görülür. Buna özellikle sanitasyonun kötü olduğu az
gelişmiş ülke
infantlarında rastlanır. Meninksleri enfekte ettiğinde ateş ve meningismus
görülebilen aseptik menenjit (%1-5) formunda ise 1 hafta içerisinde tam
iyileşme sağlanır.
En korkulan form ise
paralitik poliomiyelit (%0.1) formudur. Bu formda ateş ortaya çıktıktan 5-10
gün sonra hafif bir febril hastalık geçer ve meningismus ile flask asimetrik
paralizi ortaya çıkar. Paralitik hastalık bir bacak veya bir kol tutulumundan
parapleji, kuadripleji ve hatta solunum yetmezliğine kadar ilerleyebilir. Daha
ciddi hastalıklar genelde 15 yaşından büyük hastalarda görülür.
Tanı : Poliovirüş; dışkı, boğaz, idrar ve BOS’dan 3-4 gün içinde izole
edilebilir. Aseptik menenjit formunda BOS’da önce nötrofil daha sonra
lenfositler olmak üzere 20-300 / mm3 hücre artışı olur. Şeker normal, protein
normal yada hafifçe yüksektir. 5 gün ara ile alınan 2 serum örneğinde tipe
özgül nötralizan antikor titrelerinde 4 kat artış akut olguyu düşündürür.
Ayırıcı Tanı : Aseptik menenjit olguları benzer klinik tablo yapan diğer
enterovirüslardan kültür ve serolojik yöntemlerle ayırt edilir. Paralitik
olgular ise Guillian Barre, periferik nörit, arbovirüs infeksiyonları, kuduz,
tetanoz, botulismus ve kene ısırığı paralizisinden ayırt edilmelidir.
Tedavi : Özgül tedavi yoktur. Tedavi tamamiyle semptomatiktir. Bu
nedenle aşı programları özellikle az gelişmiş veya gelişmekte olan ülkeler için
umut vericidir.
Kaynak :
Türk İnfeksiyon Web Sitesi (TİNWEB)