Respiratuvar
distres sendromu:
Yenidoğanda
respiratuvar distress sendromu (RDS) ve hyalin membran hastalığı eş anlamlı
olarak kullanılmaktadır. Siyanoz, interkostal ve sternal çekilme gürültülü solunum
ile doğumdan hemen sonra ortaya çıkar. birçok nedenleri vardır. Bunlar annnenin
aşırı sedasyonu, doğum sırasında kafa hasarı, kan ve amniotik sıvı aspirasyonu
intrauterin hipoksi bunlar içinde sayılabilir.
Makroskopik
olarak akciğerler kollabe koyu kırmızı pembe renkte ve karaciğer kıvamındadır.
Histolojik olarak doku solid görünür ve iyi gelişmemiştir. Distal bronş ve
bronşiolleri döşeyen epitelde nekroz görülür, bu epiteller distal hava
yollarını kapatabilir. İlk yarım saatte hyalen membran gelişebilir, genelde 2
saatten sonra gelişir. Hyalen membran terminal bronşiollleri ve alveoller
duktusları kaplar. Daha distalde olan alveoler saklarda kollpas olur
(atelektazi) membranlar nadirdir.
Eosinofilik
membranlar plazmadan köken alan proteinöz eksuda ve nekrotik epitelial
hücrelerden oluşur. Fibrin azdır, pulmoner arteriollerde fibrin trombüsü
olabilir. Bilirubin düzeyleri yüksekse
membranlar yeşil boyanabilir. Daha sonra hyalen membrana karşı reaksiyon
gelişir (24 saat sonrası). Makrofajlar ve az sayıda polimorflar bulunur.
Hyalen
membran hastalığı hava yolları ile vasküler lümenler arasındaki bariyerde akut
akciğer hasarını gösterir. En sık neden prematurite ve sürfaktan eksikliğidir.
Sürfaktan tip II pnömositler tarafından sentezlenir. Yenidoğanın ilk solunumu
ile alveol yüzeyine yayılır ve yüzey gerilimini azaltarak alveollerin açık
kalmasını sağlar. Sürfaktan eksikse akciğerler kollabe olmaya eğilimlidir ve
soluk almak için daha çok güç harcanır.
Sürfaktan
sentezi hormonlar tarafından düzenlenir. Kortikosteroidler sürfaktan
proteinlerinin ve beraberindeki bulunan apoproteinlerin oluşumunu stimüle
ederler. Tiroksin sinerjik, insülin ise antagonist etki gösterir. Prematürite
sürfaktan eksikliğinde önemli faktördür. Amniosentez ile lesitin / sfingomyelin
(L/S) oranına bakarak respiratuar distres sendromu riski tahmin edilebilir.
Oranın 2 olması akciğer olgunluğunu, 1.2 olması riski 1’in altında olması kesin
riski gösterir.
Sait Şen Ege
Üni Tıp Fakültesi Patoloji AD
http://www.med.ege.edu.tr/~saitsen/
http://www.med.ege.edu.tr/~pathol/